Voorwoord
Soms hoor ik discussies over ethiek in termen van wat “deugt” en wat niet. Ik ben dan vaak verbaasd over de stelligheid waarmee men beweert te weten op welke gronden iets tot één van die twee categorieën behoort. Is ethiek relatief, afhankelijk van de cultuur waarin men leeft, of is het absoluut en universeel?
In de onderstaande verhandeling wil ik enkele beschouwingen delen over de “relatieve” en “universele” ethiek. We beperken ons hier tot een beschrijvende (descriptieve) ethiek en gaan niet in op het voorschrijven van de gedragsregels (prescriptieve ethiek).
Om het verhaal zo neutraal mogelijk te houden, is gekozen voor de dialectische vorm die teruggaat op de Griekse filosofen.
Hoewel het uitgangspunt beschrijvend is, ontkomen we er niet altijd aan om normatieve implicaties aan te stippen.
Het document kan ook gevonden worden op:
Albert Prins
Eventuele opmerkingen zijn welkom via aprins@hotmail.com